Lekke verwarming

Lekke verwarming

Het werd maar niet warm in ons huis, zo kil en koud. Ondanks het opdraaien van de thermostaat van de centrale verwarming. Weet u, die liep steeds leeg, ongemerkt ... drup na drup, heel geniepig. En dan opeens, was het weer zover: te weinig water in de buizen. De verwarming sloeg af en de kilte sloeg toe! Dat lek in de verwarming, ergens in de leiding, moesten we vinden, moesten we opsporen. Na lang zoeken vonden we het; ergens onder de vloer in een kruipkelder.
Zou dit ook niet de oorzaak in ons leven kunnen zijn van veel warmteverlies in onze omgang met mensen, energieverlies. Eén zo’n lek in de kruipkelder, ergens in een donker hoekje van ons bewustzijn. Een bittere gedachte in onze herinnering die wortelschiet, postvat, en ik raak er mijn warmte door kwijt, mijn levenslust, mijn innerlijke vrijheid. Een pijnlijke ervaring. Diep weggeborgen in onze herinnering, weggezakt, ingekapseld, weggeduwd door veel afleiding of gedwongen vrolijkheid of vriendelijkheid. Ik ben niet echt, niet waar! En dat kost kracht, dat kost energie. Je krijgt het niet meer warm op den duur. Zeker als het ook nog gaat stormen, gaat vriezen om je heen, als de omstandigheden tegenzitten. Het beste is, dat lek op te sporen en te dichten. De beste wijze om dat lek te vinden en te dichten is met een stormlamp de kruipkelder in. Gods woord wil ons voorlichten over onze diepste emoties, gevoelens en gedachten.
"Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad"
om het duister te doen verdwijnen. Als je God vraagt om het lek bij jou aan te wijzen, dan ontstaat daar vergevingsgezindheid. Vergevingsgezindheid, ook naar mensen die je in het verleden zo vreselijk veel pijn deden misschien, je verwierpen en lieten vallen.

 

 

Copyright Stichting de Wegwijzer
Website laten maken door Best4u Group B.V.