Afgesloten

Afgesloten

Afgesloten voor alle verkeer, ook intermenselijk? Zo’n wit bord met een rode rand. Opeens sta je ervoor; je mag niet verder. Je kunt niet verder; afgesloten! Leef jij zo? Achter dat bord? Je laat niemand toe in je gedachten. Je durft niet meer. Je durft geen vertrouwen meer te geven. Meestal is zo’n bord aan twee kanten beschilderd hè, dat bord in je omgang met mensen. Jij laat niemand meer toe, en jij durft naar niemand meer te gaan. Jij accepteert niemand meer en je denkt dat niemand jou accepteert. Jij bent afgesloten voor alle verkeer.
Weet je, zo’n weg achter dat bord ... is een doodlopende weg. Waar of niet! Laat ik je nu mogen zeggen dat het niet waar is! O ja, er zijn in de stad doodlopende wegen, maar jouw leven hoeft nooit een doodlopende weg te zijn. Weet je, als je in zo’n isolement leeft en zo veel verwerping ervaart, is er een weg die jij kunt kiezen; een mogelijkheid om weer open te bloeien, mensen aan te durven kijken, vertrouwen te vragen en te ontvangen. Door je heel diep te laten liefhebben, je te laten accepteren door iemand. Ja dat is het nu juist; ik heb geen vriend, zelfs niet één; mijn ouders niet, niemand accepteert mij. Ik ben door ieder verworpen. Ik ken iemand, die je wel accepteert, liefheeft, zo diep, zo intens, niet om wat je doet… maar om wat je bent. Als je dat gaat ervaren, smelt elk isolement, elke eenzaamheid, elke verwerping en zelfmedelijden weg als sneeuw voor de zon.
Weet je, die ene dat is Jezus, Gods Zoon. En door zijn Heilige Geest wil Hij jou heel diep troosten, liefde geven. Zullen we Hem dat samen vragen? Als je meebidt zul je ontvangen en dan verdwijnen echt alle witte borden met rode randen uit je leven.

Heer, hier ben ik. Neem mij zoals ik ben, geef mij een nieuwe visie op mezelf, op U.
Laat me ervaren dat U van me houdt. Amen.

 

 

Copyright Stichting de Wegwijzer
Website laten maken door Best4u Group B.V.