Zaad en licht

Lucas 8:1-18

Zaad en licht... 

Duizenden op pad,
        op weg naar Jezus,
                de wonderdoener,
                de geneesheer, ga je mee?
Overal kwamen ze vandaan
om Hem te zien! Hem te horen! Hem te volgen?
                    Echt?
                    Helemaal
                    van hart tot hart?
Wat een macht.
Wat een mogelijkheden.
Een vraag, en Jezus kon zo alles gedaan krijgen,
                alles bereiken
                met deze duizenden.
Glinsterde deze verwachting
in de ogen der discipelen?
Zou Hij nu zijn kans pakken?
De Romeinen verdrijven? Koning worden?

En Jezus,
voelde Hij dit alles niet? Zag Hij zijn kans niet?
        Of ging Hij nu een partij stichten,
        de mensen aan zich binden
        en zo aan zijn Vader,
            zo aan het Koninkrijk van God?

Nee.
Zo werkt het niet.
Zo werkt het in de wereld,
        de wereld van schijn en populariteit,
                van macht en geweld.

En zo, midden tussen al die mensen,
zomaar opeens,
dat was nou typisch Jezus, hè,
die kon zomaar iets heel onbegrijpelijks doen,
        iets heel vreemds gaan vertellen.
Wie deed dat nou?
Terwijl de duizenden zich om Hem verdrongen,
terwijl Hij zomaar zijn kans kon grijpen,
        zomaar Koning kon worden,
        ging Hij opeens praten over een boer.
        Een boer die aan het zaaien was,
        alsof dat iets bijzonders was,
        iets nieuws,
        iets om over na te denken.
Waarom riep Hij nu niet de jongen uit Naïn
                    naar voren.
            Hij was er vast wel onder het volk.
            Die zou wel een getuigenis hebben
            over de macht en de kracht van Jezus.
Die was dood geweest en leefde.
Zij zouden het wel weten. Zij, zijn discipelen.
Zij zouden de plank niet misslaan.
Je moest toch wel stekeblind zijn
        Om  zo je kansen te verspelen.
Overal waren ze vandaan gekomen,
de mensen,
om Hem.
En nu, nu zouden ze zeggen:
                Wist Hij niks beters te vertellen,
                die rabbi,
                die jullie zo prijzen?
                Toch bezopen, om over een boer te praten.
                            Daar komen wij niet voor
                            van heinde en ver.
‘Heer,’ vroegen ze dan ook even later,
‘waarom ging U niet door en greep uw kans?’
Jezus?
Hij begreep hun verlangen,
        hun liefde voor Hem,
        hun haast om de kring uit te breiden,
                van volgelingen,
                van vrienden.
‘Zal Ik jullie dat nou eens vertellen?’
                sprak Hij, toen ze om Hem stonden,
‘Het gaat niet om die duizenden,
            die massa’s.
het werkt net als bij die zaaiende boer van daarnet.
Alles wat Ik zeg
    is als zaad
    dat heel diep moet vallen
    in het hart, de gedachten van de mensen.
    Daar,
daar moet het heel stil blijven liggen
als zaad in de grond
en dan,
dan gaat het kiemen,
        openbarsten,
        wortelzetten.
        Dan gaat het groeien
        en zelfstandig een vorm krijgen.
        Het komt boven de grond,
        het wordt zichtbaar
        en pas veel later
        gaat het vrucht dragen.
En daar gaat het om!

Nee, geloof Me gerust,
    dat ze Me nalopen van Naïn tot Nazareth
            en van Kapernaüm tot Decapolis,
    daar gaat het niet om.
Of je nu elke week, of elke dag bij Me bent,
of je nu hoort wat Ik vertel,
of je nu alles na kunt praten,
daar gaat het niet om.
        De gedachten van mijn Vader, van God,
        moeten heel diep in de harten van de mensen
        dalen en daar,
        daar groeien, tot nieuwe gedachten
        waardoor de mensen gaan veranderen,
        waardoor ze blij en sterk worden,
        elk voor zich,
        heel persoonlijk,
        gewoon elke dag van hun leven.
En zo groeit dan dat zaad tot vele korreltjes uit!
Een boer heeft toch ook niet zomaar een hele akker koren erbij?
Nadat hij gezaaid heeft
gaat hij weg en wacht, en weet:
                Het groeit, het groeit,
                ook al ziet hij er niets van,
                voorlopig.
Zo zullen de mensen
        stuk voor stuk
        veranderen in hun hart
        als ze willen en heel persoonlijk Mij zoeken.
Dan zullen ze blij worden.
Niet alleen hier,
nu, terwijl ze bij ons zijn,
maar juist in hun eigen leven van elke dag,
        in hun eigen familie,
        hun eigen huis, morgen,
                overmorgen,
                en zo voor altijd.
Deze mensen?
Al deze massa’s die Me volgen?
Ze horen het wel, maar ze begrijpen het niet.
Ze zijn vol van allerlei dingen:
        hun huis of hun land,
        hun baan of hun boot.
Laat ze maar begaan.
Ze leven nog onder zo’n enorme druk
van de wet en de profeten.
Ze zijn onbereikbaar.

Als je hun het zaad in het hart strooit,
is de duivel d’r als de kippen bij, om het weg te pikken,
                    te verdraaien,
                    te verstikken.
’t Is net als een lamp of een kaars:
zet maar eens een brandende kaars onder een omgekeerde
beker. Nou?
    Die kaars gaat uit.
            Die kan niet blijven branden.
Als je zo het licht wilt uitstralen,
    zo, via de massa,
        de massamedia,
        dan kom je bedrogen uit.
Want,
ze horen het wel, maar begrijpen het niet.
Ze staan wel te kijken,
        maar zien er geen barst van
        waar het werkelijk om gaat.
Het is als bij jullie thuis.
Daar steek je de lamp aan en zet die ook niet onder het bed,
maar boven op een kast of op een hoge plaats,
    dan kan immers iedereen dat licht zien
    in het huis.
    Ieder, die vlak om die lamp is,
    er meteen omheen leeft.
Jullie zien het wel, hè? Het is niet zo moeilijk massa’s mensen om je heen te krijgen.
                        Maar daar gaat het niet om!
Als je alleen maar komt om te horen,
als je dan denkt, nu heb ik het, nu weet ik het,
            dan vergis je je wel erg,
            want,
        dan zul je op den duur alles kwijt raken.
        Alles –
            En Jezus wist wel wie Hem zou verraden –
        Al die mooie woorden,
        al dat napraten van mij,
        daar blijft geen steek van over.
Pas als je gaat leven,
            nadoen in plaats van napraten,
            dan zul je steeds meer ervaren,
                        dat Ik je help.
            Dan heb je het goed te pakken
            en zul je steeds meer ontvangen,
                        meer voelen,
                        meer beleven
                        van Mij.
Dan zul je op den duur de dingen doen die Ik deed
en grotere nog dan deze.
Dat is wat, hè?’
                    Ja, dat was wat,
                        zo hadden ze het niet gedacht.
                    Zouden zij zo veranderen,
                    onweerstaanbaar,
                    zij, en met hen ieder die wilde?
                    Zo, zonder geweld,
                        in alle rust,
                        in alle stilte!

Maak uw keuze
Copyright Stichting de Wegwijzer
Website laten maken door Best4u Group B.V.